Ann

Hallo ik ben Ann.
In 1997 ben ik naar Nederland gekomen om te studeren.Ik was van plan om ongeveer 4 jaar in Nederland te blijven en daarna terug te gaan naar Bonaire. Maar zoals ik nu weet, wat ik voor mijn bekering niet wist, is dat mijn gedachten zijn niet Gods gedachten en Gods wegen zijn niet mijn wegen.

Na 1 maand werd ik ernstig ziek waardoor ik in de rolstoel belandde. Voordat ik ziek werd geloofde ik in God en bad tot hem als ik iets nodig had of zo, maar niet dat ik een echte relatie had met Hem.
Toen ik in november 1997 ziek werd was iemand van evangelie de Deur bij mij langs gekomen in de ziekenhuis om met mij te bidden, want de dag daarna moest ik geopereerd worden. Ik weet nog heel goed dat ik tegen hem zei van ik hoop dat God een wonder zal doen dat ik helemaal niet geopereerd hoef te worden en dat ik helemaal genezen zou worden. Dat is niet gebeurd waardoor ik mijn rug toekeerde naar God ,het beetje geloof dat ik had was helemaal weg, ik wou niks meer horen van God. Maar wat ik toen niet besefte is het toekeren van je rug naar God is je zelf pijn doen en moeilijkheid vragen voor je zelf. Dat was ook het geval, ik haatte alles en iedereen en zag het leven niet meer zitten, van binnen was ik vol haat, bitterheid en jaloezie, ik ging doelloos door het leven.
Op een gegeven moment had ik er helemaal genoeg van mijn leven, ik dacht ik kan niet meer zo door het leven (een leven vol leegte ,haat en bitterheid) maar ik was ook te trots om de keuze te maken om Jezus in mijn leven te laten.

Het moment kwam dat ik Jezus vraag om in mijn hart te komen leven en mij tot een nieuw mens te maken, was het moment toen mijn moeder kanker kreeg. Zoals vaker dat mensen tegen mij getuigen was dit keer ook het geval door een tante van mij maar dit keer dacht ik echt over die woorden en dat God in mijn leven wil bewegen , en hij probeerde mijn aandacht te trekken en zo nam ik de moed en ging op een woensdag naar een dienst.
De eerste keer in de dienst heb ik geen keuze gemaakt ,maar mijn tante gaf niet op en bleef tegen mij getuigen en zo nam ik de beslissing om tot bekering te komen en sindsdien is mijn leven veranderd. Ik voel de leegte niet meer want God, die vult mijn leven elke dag weer opnieuw met zijn liefde,God heeft mij verlost van mijn harde karakter dat ik had door al die bitterheid en gaf mij ook de zelfvertrouwen dat ik nodig had om over mijn geloof met anderen te praten. Zo heb ik de beslissing genomen om in 2005 weer te gaan revalideren en dank aan God is het gelukt om met krukken te lopen, zo is het elke dag dat God mij steeds beetje bij beetje meer veranderd naar zijn beeld, en ik ervaar zijn aanwezigheid en hulp elke dag. Ik dank God dat hij mij niet heb opgegeven ook al heb ik dat wel gedaan en ook dank ik God dat hij, mij heeft vergeven en een kans heb gegeven.

Ik wil ieder die Jezus nog niet in hun leven heeft gevraagd zeggen, maak die keuze wacht niet langer want dan mis je de liefde en de zegen die God voor je leven hebt, maak niet uit wie je bent of wat je hebt gedaan God zal je vergeven en accepteren zoals je bent hij houd van je zoals je bent.
Zoals in Johannes 3:16 staat – Want alzo heeft God de wereld liefgehad, dat hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat allen, die in hem geloof, niet verloren gaan, maar het eeuwige leven hebben.